
In een grijs verleden Journalistiek gestudeerd en momenteel werkzaam in de tv- en filmwereld. Grote ambities, creativiteit te over en genoeg lege pagina's om te vullen. Met schrijven als grootste passie ben ik op weg om van mijn droom werkelijkheid te maken: mijn debuutroman is onderweg.
Alles op deze website is door Merel Faber geschreven. Ik verwacht dan ook netjes van iedereen dat áls er gekopieerd wordt, dat het even wordt gemeld en vermeld. Dank.
© Merel Faber - 2011
Met dank aan Eva Hoefsloot voor het helpen bij mijn website en Karin Witte voor haar kunstige, lieflijke doodles.
Je maakt me boos. Zo enorm boos. Mijn handen vormen een vuist, mijn nagels voel ik in mijn handpalmen drukken. Ik krijg hoofdpijn van de spanning en van mijn hoofdhuid die strak staat. Dus zo voelt pure woede. Ik krijg er geen woord uit. Het enige dat mijn lichaam uit kan brengen zijn snelle, harde [...]
Ik saboteer mezelf al mijn hele leven. Ik had getrouwd kunnen zijn, vast ook een bende kinderen kunnen hebben. Coach bij het voetbalteam van de jongste. Ik had een succesvol schrijver kunnen zijn, maar toen mijn droom te dichtbij kwam besloot ik me vol overgave te storten in wiet, seks en drank. Het enige cliché [...]
Vroeger was ik een raar meisje. In mijn vroege tienerjaren, toen vriendinnetjes samen voor het eerst naar discotheekjes gingen, bleef ik thuis. Waar klasgenootjes samen naar singletjes gingen luisteren in de Free Record Shop, kreeg ik van mijn online vrienden tips waar ik echte free records kon downloaden. Die had ik: online vrienden.
Waarom heeft een mens behoefte aan een ander? Die vraag houdt me al een poosje bezig. Hij schiet in m’n hoofd als ik mijn croissantjes af sta te rekenen of terwijl ik mijn afwas sta te doen. Iedereen zit in een relatie, of is, bewust of onbewust, onderweg naar de volgende. Het makkelijkste en meest [...]
Borsten. Ik kan me eigenlijk niet meer herinneren hoe het ook alweer was toen ik plat was. Dat ik T-shirtjes aan had en dat ik blijkbaar mijn buik kon zien. Dat ik touwtje kon springen zonder daarna met een beurs bovenlijf rond te lopen en normaal op mijn buik kon liggen. Ik weet wél nog dat [...]
Het doet me steeds minder, de gedachte aan jou. Vroeger kreeg ik kriebels in mijn buik als ik dacht aan je. Als ik me probeerde voor te stellen hoe het ook alweer voelde als je jouw handen om mijn heupen legde. Warm, voorzichtig, kleine kneepjes. Volmaakte kusjes, hoe je je ogen open houdt tijdens het [...]
Ik moet je wat vertellen. Ik heb namelijk besloten dat ik bij je weg ga. Het is niks persoonlijks; het ligt aan mij. Ik denk dat ik toe ben aan wat nieuws, want bij jou heb ik het niet kunnen vinden. Maar blijf alsjeblieft wie je bent, want het zegt meer over mij dan over [...]
Momenteel staat mijn hele hebben en houden op losse schroeven. Ik ga doen wat ik al jaren lang wil: wonen in Amsterdam. En toch knijp ik ‘m. Het gaat namelijk ten koste van álles wat ik in de afgelopen 5 jaar heb opgebouwd. Een schonere lei bestaat er denk ik niet. Het voelt dan ook [...]
“Meeeer?” Het blijft even stil. Aan de toon in haar stem weet ik precies wat voor soort vraag er gaat komen. Alhoewel ze haar vragen telkens heel slim anders weet te formuleren, komt het altijd op hetzelfde neer: wat denk ik dat ze later gaat worden, wat voor kinderen krijgt ze, in wat voor huis gaat [...]
Ook al ben ik geen held op hakken, dit is geen moment om op mijn afgetrapte gympjes of indianenlaarsjes te komen. Nee, dit is een gelegenheid voor mijn mooie, sexy, zwarte laarzen. Op de één of andere rare manier voel ik me altijd meer vrouw als ik ze aan heb, terwijl ik stiekem meer Merel [...]
